Αμερικανοί πλανητικοί επιστήμονες μείωσαν σημαντικά την πιθανότητα ύπαρξης του υποθετικού ένατου πλανήτη, που συνήθως αναφέρεται ως «Πλανήτης Χ», μετά από μια εκτεταμένη έρευνα του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο PAN-STARRS1 στη Χαβάη, η ερευνητική ομάδα απέκλεισε ουσιαστικά την παρουσία του Πλανήτη Χ σε περίπου το 75% των περιοχών όπου υπήρχαν προηγουμένως υποψίες για την ύπαρξή του.

Η μελέτη, με επικεφαλής τον Matthew Holman από το Κέντρο Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian, αντιπροσωπεύει μία από τις πιο ολοκληρωμένες έρευνες μέχρι σήμερα για μεγάλα πλανητικά σώματα που βρίσκονται στα μακρινά όρια του ηλιακού συστήματος. Τα ευρήματα, τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον διακομιστή προεκτύπωσης arXiv.org, προσφέρουν νέους περιορισμούς σχετικά με την πιθανή τοποθεσία του Πλανήτη Χ και παρέχουν μια ενημερωμένη κατανόηση των πιο απομακρυσμένων περιοχών του ηλιακού συστήματος.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι ερευνητές εντόπισαν 692 μικρά ουράνια σώματα, συμπεριλαμβανομένων 23 νάνων πλανητών και 109 αντικειμένων που δεν είχαν καταγραφεί προηγουμένως. Αυτές οι ανακαλύψεις συμβάλλουν στην αυξανόμενη απογραφή των μακρινών αντικειμένων του ηλιακού συστήματος και βοηθούν στη βελτίωση των μοντέλων σχηματισμού και μετανάστευσης των πλανητών. Παρά την εκτεταμένη ανίχνευση μικρότερων σωμάτων, η έρευνα δεν βρήκε κανένα στοιχείο για κανένα μεγάλο πλανητικό αντικείμενο που να συνάδει με τα χαρακτηριστικά που υποτίθεται ότι υπάρχουν για τον Πλανήτη Χ.
Η ομάδα χρησιμοποίησε έναν εξειδικευμένο αλγόριθμο σχεδιασμένο για την επεξεργασία πολλαπλών εικόνων των ίδιων περιοχών του ουρανού, οι οποίες ελήφθησαν σε μια οκταετή περίοδο, από το 2009 έως το 2017. Αυτή η μέθοδος επέτρεψε στους επιστήμονες να παρακολουθούν αντικείμενα που κινούνται εξαιρετικά αργά και βρίσκονται σε αποστάσεις 80 αστρονομικών μονάδων (AU) ή περισσότερο από τον Ήλιο. Διασταυρώνοντας τις θέσεις γνωστών αστεροειδών με σαφώς καθορισμένες τροχιές, ο αλγόριθμος μπόρεσε να φιλτράρει τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα και να εντοπίσει με ακρίβεια νέα μακρινά αντικείμενα.
Η απουσία οποιασδήποτε ανίχνευσης του Πλανήτη Χ από τις αναλυμένες εικόνες έχει περιορίσει την πιθανή του θέση σε ένα μικρό και μέχρι στιγμής ανεξερεύνητο τμήμα του ουρανού κοντά στο επίπεδο του Γαλαξία μας. Αυτή η περιοχή παρουσιάζει παρατηρησιακές προκλήσεις λόγω του πυκνού πεδίου των αστεριών στο φόντο, περιπλέκοντας τις προσπάθειες για τον εντοπισμό αμυδρών, αργά κινούμενων πλανητικών σωμάτων. Θα χρειαστούν περαιτέρω στοχευμένες έρευνες για τη διερεύνηση αυτής της εναπομένουσας ζώνης.
Το ενδιαφέρον για την υπόθεση του Πλανήτη Χ αναζωπυρώθηκε το 2016, όταν οι πλανητικοί επιστήμονες Κονσταντίν Μπατίγκιν και Μάικλ Μπράουν παρουσίασαν έμμεσα στοιχεία που υποδηλώνουν την ύπαρξη ενός τεράστιου ένατου πλανήτη. Πρότειναν ότι η ασυνήθιστη τροχιακή συσσώρευση μεταξύ ορισμένων μακρινών αντικειμένων του ηλιακού συστήματος θα μπορούσε να εξηγηθεί από την βαρυτική επίδραση ενός σώματος στο μέγεθος του Ποσειδώνα ή του Ουρανού που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε εκτιμώμενη απόσταση περίπου 670 AU ή 100 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων.
Παρά τις πολλαπλές εξειδικευμένες έρευνες που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, ο υποτιθέμενος πλανήτης δεν έχει παρατηρηθεί άμεσα. Η συνεχιζόμενη έλλειψη επιβεβαίωσης έχει οδηγήσει ορισμένους αστρονόμους να αμφισβητήσουν εντελώς την ύπαρξή του, ενώ άλλοι επιδιώκουν εναλλακτικές θεωρίες για να εξηγήσουν τις παρατηρούμενες βαρυτικές ανωμαλίες στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Τα πρόσφατα ευρήματα περιπλέκουν περαιτέρω τη συζήτηση, αλλά παρέχουν πολύτιμα δεδομένα για τη βελτίωση των συνεχιζόμενων ερευνών σχετικά με τα εξώτατα όρια του ηλιακού συστήματος. – Από το MENA Newswire News Desk.
